گیتس باور دارد که سه حرفه در برابر موج گسترده‌ی هوش مصنوعی در امان خواهند بود: زیست‌شناسان، متخصصان انرژی و برنامه‌نویسان. به گفته‌ی گیتس، زیست‌شناسان نقش مهمی در کشف و توسعه‌ی دانش بشری دارند و فرایندهای فکری و شهودی آن‌ها به‌گونه‌ای است که هوش مصنوعی توانایی درک و تقلید کامل‌شان را ندارد. به باور گیتس، ابزارهای هوشمند می‌توانند در تحلیل اطلاعات و انجام تحقیقات کمک‌حال باشند، اما همچنان این مغز انسان است که با خلق فرضیه‌های نو و جهش‌های فکری، پیشرفت‌های بزرگ علمی را رقم می‌زند. در مورد متخصصان انرژی و برنامه‌نویسان نیز گیتس همان الگو را صادق می‌داند. هوش مصنوعی در گردآوری و تحلیل داده‌های عظیم بسیار توانمند شده، اما همچنان قدرت خلاقیت، تطبیق‌پذیری و حل مسائل پیچیده در اختیار انسان باقی مانده است؛ به‌ویژه در جهانی که با بحران‌های غیرقابل پیش‌بینی انرژی و پیچیدگی‌های فزاینده‌ی نرم‌افزارها دست‌وپنجه نرم می‌کند. گیتس در سال‌های اخیر بارها درباره‌ی تأثیرات بلندمدت هوش مصنوعی صحبت کرد و تلاش داشت دید روشنی از آینده‌ی پرابهام این فناوری ارائه دهد. گیتس در یکی از گفت‌وگوهایش با جیمی فلن گفت که ورزشکاران هم از مشاغلی هستند که جایگزینی آن‌ها با هوش مصنوعی دشوار است: �مثلاً بیسبال. ما علاقه‌ای نداریم بازی بین کامپیوترها را تماشا کنیم. بعضی کارها را برای خودمان نگه می‌داریم.� گیتس در ادامه تأکید می‌کند که گرچه کارهایی مثل ساخت، حمل‌ونقل و کشاورزی در آینده عمدتاً به‌وسیله‌ی هوش مصنوعی و اتوماسیون حل خواهند شد، اما بخش‌هایی از زندگی انسانی همچنان به توانایی‌های منحصربه‌فرد بشر وابسته خواهد ماند.