"چرا وقتی انجام پروژه‌ای را یک ساله تعریف می‌کنیم، در یک سال انجام می‌شود و اگر همان را ده ماه تعیین کنیم، در همان ده ماه انجام می‌شود؟

چرا وقتي براي انجام كاري يك ساعته، زمانی که  سه یا چهار ساعت وقت داريم، انجام آن چهار ساعت طول ميكشد؟

پاسخ همه این سوالات در "قانون پارکینسون" نهفته است.

بر اساس قانون پارکینسون:

"ذهن، کار را به مدت زمانی که به آن اختصاص داده شده است، طول می‌دهد"

در واقع می‌توان این‌گونه بیان کرد که براساس قانون پارکینسون:

وقت بیشتر = اتلاف وقت بیشتر

کارمند بیشتر = بیکاری بیشتر

منابع  بیشتر = حیف و میل  بیشتر

 

نکته تاکیدی:

مدیران باید بتوانند از حاکمیت قانون پارکینسون در سازمانشان جلوگیری کنند. راهکار ساده این است که برای همه کارها زمان مناسب و معقول تعیین کنیم و خودمان و همه همکارانمان را متعهد به انجام کار در زمان تعیین شده نماییم و در این رابطه یک سیستم مناسب بازخور ایجاد کنیم.

ضمن اینکه برای جلوگیری از  اتلاف در نیروی کار، بهترین کار ایجاد تناسب در نیروی انسانی سازمان از نظر کمی و کیفی است.